Pistlar

Haldin var sérstök umræða á þinginu í gær. Við Sara Elísa Þórðardóttir pældum aðeins í því máli og Sara flutti ræðunar í umræðunni.

26% af öllu snjólausu landi í heiminum er notað sem beitiland. 33% af öllu ræktarlandi er notað til þess að fóðra dýr. Staðan eins og hún er í dag er ekki sjálfbær fyrir umhverfi okkar allra. Stöðugt meira landi er breytt í ræktarland fyrir stöðugt fleira fólk. Um 2050 verða um 10 milljarðar manns á jörðinni.

"Ég átti svo sem aldrei von að samstaða myndi nást"

Þetta er ástæðan fyrir því að við kölluðum eftir því að ákvarðanir stjórnvalda væru skoðaðar nánar. Spurningin verður alltaf að vera hvort aðgerðirnar sem gripið var til hafi verið hóflegar miðað við tilefni.

Ég bjó á Vonarstræti þegar ég var í Bandaríkjunum (BNA). Ég var þar þegar Obama var kosinn og sá hvaða von fólk bar til þess sem hann hafði fram að bjóða. Ég sá líka hvernig kerfið barðist á móti því og hvernig, að lokum, það murkaði lífið úr þeirri von sem kosningabarátta Obama byggðist á.

Heimurinn á við mörg vandamál að stríða. Eitt þeirra eru öfgar, og að því er virðist meiri öfgar en áður. Það er hins vegar ekki rétt, maðurinn hefur oft látið leiða sig út í öfgar. Síðari heimsstyrjöldin ætti enn að vera minnisvarði um skaðsemi öfganna.

Fyrir einungis rétt rúmum mánuði stóð til að vísa burt fjölskyldu sem kom hingað frá Egyptalandi. Fjölskyldan fékk að lokum dvalarleyfi af mannúðarástæðum samkvæmt ákvörðun kærunefndar útlendingamála. Í aðdraganda þeirra niðurstöðu fengum við að heyra kunnugleg orð frá ráðamönnum; “ekki í höndum pólitíkusanna að meta einstök mál”. Þetta er ekki rétt, eða að minnsta kosti bara hálfsannleikur. Þetta er mjög hentugt máltæki fyrir pólitíkusa sem vilja ekki bera neina ábyrgð.

Öryrkjabandalag Íslands gaf út myndband þann 11. október síðastliðinn þar sem kaka fjármálaráðherra var útskýrð frá sjónarhorni öryrkja. Skilaboðin voru einföld, það fá ekki allir að njóta.

Alþingi er gömul stofnun. Elsta starfandi þing heims. Það er virðingarstaða sem við eigum að vera stolt af og fara vel með. Í því felst þó ákveðin áhættuþáttur, vandamál sem er orðið mjög áberandi. Virðing og hefðir fara nefnilega mjög oft saman. Það sem einu sinni var talið virðingarvert verður að hefð. Með tíð og tíma þá haldast hefðir óbreyttar og talið að virðingin geri það líka. Með tíð og tíma breytist hins vegar samfélagið utan þingsins og hefðirnar verða að stöðnun. Stöðnun fylgir engin virðing.

Borgararéttindi, lýðræði, gagnsæi, ábyrgð, gagnrýnin hugsun, upplýsingafrelsi, tjáningafrelsi.